Holderslijst op Arc ophalen, zowel voor een token als voor een collectie
Voordat je een airdrop doet, een allowlist opzet of de toegang dichtzet voor wie al binnen is, moet je eerst één vraag beantwoorden: wie heeft op dit moment jouw token of je collectie in handen? Daarvoor is het handig om te weten hoe je de holderslijst op Arc ophaalt, zodat je in een bestand alle holders van een token of NFT kunt downloaden.
Of het nu voor een token of een NFT is, het proces is hetzelfde. Wat je duidelijk moet hebben is welke snapshot je moet doen en hoe je er het makkelijkst wat aan hebt. In deze guide leg ik je uit hoe het werkt. Laten we er meteen inspringen.
Holderslijst van een token op Arc ophalen, stap voor stap
De Token Snapshot van Smithii voor Arc doet de query rechtstreeks on-chain, zonder afhankelijk te zijn van een externe indexer of van het feit dat de token in een of andere lijst voorkomt. Het adres van het contract is genoeg, dus het werkt met elke ERC-20 op het netwerk, of die nu van jou is of niet. Zo ziet de interface eruit:
Zodra je het contractadres hebt, zijn het vijf stappen:
- Verbind een wallet met het netwerk. Dat heb je nodig om de fee te betalen en zodat de tool je history kan opslaan.
- Blijf op het tabblad Token Snapshot, want dat is degene die met ERC-20 werkt.
- Voer het contract in: plak het adres of zoek op naam. Onder het veld staan directe links naar de tokens met de meeste activiteit op het netwerk.
- Klik op Take Snapshot en keur de betaling goed. Het bedrag verschijnt vlak boven de knop voordat je tekent.
- Wacht tot de uitlezing klaar is en download de CSV met de adressen.
Holderslijst van een collectie op Arc ophalen, zonder een regel code
Het tweede tabblad is de NFT Snapshot voor collecties op Arc, en je wisselt hem af met de vorige via de tabs bovenaan. Hij vraagt om hetzelfde ene gegeven, het contractadres, alleen gaat het hier om een ERC-721. Omdat de eigendom van een NFT publieke informatie is, werkt het met elke bestaande collectie op Arc. Zo ziet het eruit:
De workflow verschilt nauwelijks van de vorige:
- Verbind je wallet met Arc. Zonder wallet kun je de fee niet betalen en wordt de extractie nergens geregistreerd.
- Ga naar de tab NFT Snapshot, de tweede van de twee. De eerste leest ERC-20 uit en herkent geen collecties.
- Plak het adres van het ERC-721 contract in het zoekveld, of typ de naam van de collectie om die uit de lijst te selecteren.
- Klik op Take Snapshot en teken de betaling. Het totaal staat onder de knop voordat je iets bevestigt.
- Download het CSV zodra de uitlezing klaar is. Het bestand blijft ook gekoppeld aan de wallet waarmee je hebt betaald, voor het geval je het later opnieuw nodig hebt.
Wat elke lijst je oplevert
Hier houdt de gelijkenis tussen beide tabs op. Beide exporteren adressen en verder niks, maar het criterium waarmee ze de rijen samenstellen verschilt, en dat bepaalt waar het bestand voor bruikbaar is.
| Token Snapshot (ERC-20) | NFT Snapshot (ERC-721) | |
|---|---|---|
| Wat een rij inhoudt | Een adres met een saldo van de token | Een adres met minstens één stuk uit de NFT |
| Herhalingen | Eén per houder | Gededupliceerd per eigenaar |
Die deduplicatie in de tweede kolom is belangrijk om goed te snappen, want veel mensen worden erdoor verrast. Een wallet met veertig stuks uit de collectie krijgt één regel, precies hetzelfde als eentje met maar één stuk, en niets in het bestand vertelt je naar welke van de twee je zit te kijken.
Voor een allowlist is dat de juiste aanpak: het doel is één plek per persoon reserveren, en wie veertig stuks heeft opgehaald hoort geen veertig plekken mee te nemen. Voor rewards naar rato van bezit is het een beperking, en dezelfde redenering geldt in de tokens-tab, waar je ook geen saldi hebt waarmee je iets kunt schalen.
Contracten komen in beide lijsten zonder label mee
Een houder is, voor de chain, het adres dat als zodanig geregistreerd staat. En achter dat adres zit niet altijd iemand met wie je kunt praten.
In de lijst van een ERC-20 verschijnt de liquidity pool als gewoon adres, net als elk contract dat tokens onder zich houdt. Bij een collectie is het typische geval een ander: zodra een stuk te koop staat op een marketplace die het tijdens de listing in bewaring neemt, is de eigenaar in die periode het custody contract. Hetzelfde gebeurt met vaults, staking en leningen waarbij NFTs als onderpand worden geaccepteerd. De persoon zit nog steeds achter de actie, maar wat in het bestand staat is het contract.
Omdat geen van beide exports labels bevat, zijn die rijen op het eerste gezicht niet te onderscheiden. De check is goedkoop: zoek de adressen die je niet kent op in de explorer van Arc en kijk of ze code hebben staan. Als dat zo is, is het een contract. Doe dit voor je gaat uitdelen, want een verzending naar een contract dat niet weet wat het met de inkomende assets moet doen, draait niemand voor je terug.
Bepaal het snapshot-moment voordat je de uitlezing draait
Het bestand is een foto van de staat van de chain op het moment dat je hem trekt. Het update zichzelf niet: elke transfer daarna verandert de realiteit, en het CSV blijft staan zoals het was.
Dat weegt zwaarder bij een collectie dan bij een token, want NFTs wisselen niet in een constant tempo van eigenaar maar in golven. Een listing, een prijssprong of een secundaire markt die plots wakker wordt, verplaatst in een uur meer dan er in rustige weken beweegt, dus twee uitlezingen met een uur ertussen kunnen op een flink deel van de adressen niet overeenkomen.
Daarom telt de volgorde. Eerst prik je het snapshot-moment, daarna draai je de uitlezing. Aankondigen dat ‘de foto vrijdag om 18:00 wordt genomen’ scheelt je de voorspelbare klacht van iemand die een half uur eerder verkocht en er niet in kwam. En als je juist wilt belonen wie het volhoudt, is de oplossing de query herhalen: twee uitvoeringen gescheiden in de tijd, gekruist in een spreadsheet, geven je de lijst met adressen die in beide voorkomen.
Wat kost een snapshot op Arc
62,5 USDC per uitvoering, flat fee en identiek in beide tabs, plus de gas van de transactie. Omdat Arc de gas ook in USDC rekent, betaal je het geheel in één munt zonder tussentijdse conversies. Als je wallet nog geen saldo heeft, moet je eerst de USDC naar het netwerk brengen voor je de uitlezing lanceert.
Flat betekent dat de omvang niet meeweegt in de kostprijs: een token met vijftig wallets kost hetzelfde als eentje met twintigduizend, en hetzelfde geldt voor een serie van tweehonderd stuks tegenover een van tienduizend. Het gevolg is tweeledig. Bij een grote base komt elk verkregen adres heel goedkoop uit, wat de intuïtie omdraait van wie gewend is aan tools die per record afrekenen. Bij een klein project geldt het omgekeerde, dus zorg dat elke extractie al een concreet doel heeft in plaats van hem uit nieuwsgierigheid te lanceren.
Even een noot over de kosten voordat we verder gaan: als de lijst alleen dient voor een directe distributie, kan de multisender hem zelf ophalen voor hetzelfde bedrag en scheelt dat je een stap. Hem hier apart eruit trekken is zinvol wanneer je het bestand wil bewaren, hergebruiken of later vergelijken.
Waar je de holders van een token op Arc voor kunt gebruiken
Het ontbreken van balances en aantallen lijkt een gemis, totdat je kijkt waar het bestand in de praktijk voor wordt gebruikt. Deze drie use cases hebben niets meer nodig dan het adres:
- Een vlakke distributie, waarbij iedereen hetzelfde ontvangt. De CSV gaat direct in de massale token-verzending op Arc zonder dat je iets hoeft aan te passen.
- Een allowlist voor een mint, een presale of vroege toegang, waar het enige dat telt is of een adres erin zit of niet.
- De evolutie van je base meten. Twee metingen op verschillende momenten laten zien hoeveel er binnenkomen, hoeveel er vertrekken en wie er sinds het begin nog bij is.
Die derde use case wordt het meest onderschat. Twee bestanden vergelijken in een spreadsheet geeft je de lijst met wie is gebleven en wie is vertrokken, wat een uitstekende segmentatie oplevert zonder dat er ook maar één balance bij komt kijken. Op een gloednieuwe chain als Arc weegt die tracking nog zwaarder, omdat de base klein is en elke in- of uitgang telt.
Voor de eerlijkheid moet ook gezegd worden wat er buiten valt. Je kunt niet verdelen in tranches, de concentratie van de supply niet meten, en niet zien welke wallet gemiddeld een halve collectie op zak heeft. Die drie vragen worden beantwoord in de explorer van het netwerk, want die toont wel balances en laat je een specifiek adres inspecteren. De snapshot geeft je het bereik; de explorer geeft je het detail.
FAQ
Wat kost een snapshot van holders op Arc?
62,5 USDC per extractie, flat fee, plus de gas van het netwerk, die ook wordt afgerekend in USDC. De prijs is dezelfde in het tokens-tabblad als in het collecties-tabblad, en verandert niet met het aantal holders of de omvang van de serie.
Bevat de CSV balances of het aantal NFTs per wallet?
Nee, in geen van beide gevallen. De export van een ERC-20 bevat adressen zonder balance en zonder percentage van de supply, en die van een collectie bevat ook geen token IDs of het aantal stukken per eigenaar. Als je campagne de reward moet wegen, moet je die data via een ander pad verzamelen voordat je hem opzet.
Kan ik de holders eruit halen van een token of een collectie die niet van mij zijn?
Ja. Wie wat bezit is open informatie op de blockchain, dus je hebt alleen het contractadres nodig en er wordt geen enkele relatie met het project vereist. Het is de gebruikelijke weg om met een distributie de community van een verwant project te bereiken, of om de werkelijke omvang van een holder-base te bestuderen.
Welk tabblad heb ik nodig, dat van token of dat van NFT?
Dat wat past bij het type contract. Als het asset fungible is en mensen er een hoeveelheid van hebben, is het een ERC-20 en gaat het in Token Snapshot. Als elke unit anders is en per stuk wordt bezeten, is het een ERC-721 en gaat het in NFT Snapshot. Een contract in het verkeerde tabblad zetten geeft geen resultaten.
Kan ik hem gebruiken om een airdrop te verdelen onder de holders?
Prima, zolang iedereen hetzelfde ontvangt. Met één regel per adres past het bestand zonder aanpassingen in de multisender van het netwerk. Wat het niet toelaat is de uitkering afstemmen op wat iedereen heeft, want dat aantal reist niet mee in de CSV.
Kan ik een oude snapshot terughalen?
Ja, de tool bewaart een geschiedenis van de extracties gekoppeld aan je wallet, dus door hem te connecten zie je opnieuw wat je eerder hebt gedaan. Toch is het slim om elke CSV ook zelf op te slaan, zeker als je van plan bent twee lijsten uit verschillende momenten te vergelijken.
Conclusie
Nu je weet hoe je een snapshot maakt op Arc, voor tokens en NFT collecties, blijft alleen de vraag wat je met die lijst gaat doen. Als je een wallet-check doet op je eigen project, komt deze info goed van pas om te zien of het aantal holders is veranderd of gegroeid, of om een airdrop met rewards op te zetten binnen je eigen community.
Met die verwachting bijgesteld dekt het bestand precies wat er in de praktijk bijna altijd van wordt gevraagd: een toegang filteren, een allowlist opzetten of een gelijke distributie voor iedereen voeden. Zet de cut-off vast, draai de extractie en check de lijst voordat je er iets mee tekent.
Content creator en SEO-bijdrager bij Smithii. Student Systeemtechniek en crypto-tech enthousiast.
